Şeker hastalarının hayatlarını değiştirecek devrim niteliğinde bir buluş!

Sidney Üniversitesi ve Norveç Arktik Üniversitesi’nin ortak çalışması, insülin tedavisinde çığır açabilecek bir buluşa imza attı. Bilim insanları tarafından geliştirilen yenilebilir insülin, şeker hastalarının hayatını kolaylaştırabilir ve geleneksel iğnelerin yerini alabilir. Bu önemli gelişme, şeker hastalığıyla mücadelede daha kullanıcı dostu bir yöntemin kapılarını aralayabilir.

İnsülin iğnelerine alternatif yenilebilir çözüm

Nature Nanotechnology dergisinde yayımlanan son araştırmaya göre, Sidney Üniversitesi ve Norveç Arktik Üniversitesi’nden bilim insanları, insülinin geleceğini şekillendirebilecek bir buluşa imza attı. Yenilebilir insülin, nano-taşıyıcılar aracılığıyla kapsül formunda veya çikolata içinde kullanıcıya sunulabilir hale geldi.

Araştırmaya katılan isimlerden olan Arktik Üniversitesi’nden Profesör Peter McCourt, bu yöntemin insülini vücuttaki acil bölgelere daha hızlı ulaştırmanın yanı sıra istenmeyen yan etkileri en aza indirdiğini belirtti. Geleneksel şırınga yönteminin vücuda yayılarak istenmeyen etkilere yol açabileceğini ifade eden McCourt, bu yeni teknolojinin ise insülini doğrudan hedef bölgelere yönlendirerek daha etkili bir tedavi sunabileceğini vurguladı.

Araştırmacılar, nano-taşıyıcılarla vücuda alınan insülinin midede parçalanmasını önleyen bir kaplayıcı geliştirdi. Bu sayede insülin, karaciğere zarar vermeden ve yapısını kaybetmeden ulaşabiliyor. Geliştirilen kaplayıcının, sadece kan şekeri yükseldiğinde aktif hale gelen enzimler tarafından karaciğerde parçalandığı belirtiliyor.

Nicholas J. Hunt, Sidney Üniversitesi’nden bir diğer araştırmacı, bu yeni insülin yönteminin kan şekeri düşükse otomatik olarak insülin salgıladığını ve kan şekeri yüksekse karaciğerden hızla insülin salgılanmasını sağladığını söyledi.

Solucanlardan farelere, sıçanlardan babunlara kadar birçok hayvan üzerinde başarılı testler yapıldı. Araştırmacılar, bu yeni insülinin insanlar üzerinde 2025’ten itibaren deneneceğini ve başarılı sonuçlar alınması durumunda 2-3 yıl içinde yaygın kullanıma sunulabileceğini belirtti.